سه شنبه 15 مرداد ماه سال 1387
* بهشت من

- از تو بهشت نمی خواهم با حوریان مه پیکر و جوی های شیر و عسل
  لطفا گوشه دنجی به من بده با قلمی و کاغذی و چند جلدی کتاب ،
  بهشت من آن جاییست که فارغ از دغدغه های پشت پنجره، اتاقم چیز بنویسم و چیز بخوانم .

 


چهارشنبه 9 مرداد ماه سال 1387
* قول


اگر توانستی آسمان شوی
قول می دهم پرنده ات باشم ...


شنبه 29 تیر ماه سال 1387
* گوشواره


چه شورها ، چه شعرها ، چه حرفها ، چه قصه ها
برای گوشهای تو  ، درون دل سپرده ام
و رشک می برد دلم

به آن دو گوشواره ات
که بیخیال و بوالهوس
نشسته در دو دیده ام ...



جمعه 14 تیر ماه سال 1387
* بهانه

وقتی هستی ، به تو می نگرم برای نوشتن ، بهانه خوبی هستی ،
وقتی تو نیستی ، به فضای خالی از تو می نگرم ، برای نوشتن ،
فضای خالی از تو ، درخت دارد ، حیاط دارد ، دیوار دارد ، باغچه با گل های شمعدانی دارد ، میز دارد ، صندلی دارد ، گربه دارد ، ماشین دارد ، آسمان و ابر دارد ، لیوان های بزرگ چای دارد ، اصلا همه چیز دارد ، فضای خالی از تو فقط یک چیز ندارد ...
 و آن بهانه ایست برای نوشتن .




شنبه 8 تیر ماه سال 1387
* امشب اشکی می ریزد

امشب تخم مرغی میشکند
برای آنکه نیمرویی درست شود
تا شکم آدمی، سیر شود
غافل از آنکه شاید این تخم مرغ
روزی جوجه ای میشد
به رنگ زرد طلایی ،
با چشمانی قهوهای و نیمه باز
و نوکی کوچک و کنجکاو
و صدایش زندگی را در حیاط خانهای قدیمی
میپیچاند ،
و مادرش شادمانه و دوان دوان ،
برایش از خاک باغچه حیاط ، کرم های درشت میآورد
و جوجه بالهای کوچکش را به نشانه تشکر برای مادرش، تکان تکان میداد.
امشب تخم مرغی میشکند
زرده اش طلایی، سفیده اش غمگین ،
جلزو ولز ، جلز و ولز ،
امشب اشکی میریزد و لقمههایی درون دهان فرو میرود ،
امشب شکمی سیر میشود
و زندگی، غمگنانه تا شب بعد امتداد مییاید ...




سه شنبه 4 تیر ماه سال 1387
* تشویش

این  اضطراب  لعنتی  ولم  نمی کند
هی شور می زند دلم ، هی شور می زند
دندان قروچه نمی کنم ، ناخن نمی جوم ،
این لعنتی ... همش آهنگ ناجور می زند .



پنجشنبه 30 خرداد ماه سال 1387
* آسمون ابری

- آسمون ابری مثل رختخواب بچه هاست ،
تا روش دست نکشی  معلوم نمیشه خیسه یا خشک ...!